719 - ( 6 ) محمد بن محمد گويد : « على بن بلال به امام هادى عليه السلام نوشت : يك نفر يهودى درگذشت و پيش از مرگ چيزى را براى هم كيشان خود وصيت كرد و من مىتوانم آن را بگيرم . آيا جايز است آن را بگيرم و به دوستداران شما بپردازم يا در راهى كه يهودى وصيت كرده مصرف كنم ؟ پاسخ امام عليه السلام همانند روايت پيشين است . » ارجاعات گذشت : در باب پيشين آنچه بر اين بحث دلالت مىكند . مىآيد : در روايت يكم از باب شصت و يكم فرموده امام عليه السلام كه : « به كسى بپرداز كه برايش وصيت كرد هرچند يهودى يا نصرانى باشد . . . » . در روايت دوم فرموده امامان عليهم السلام كه : « هركس وصيتى كند ، از ثلث مالش به آن عمل مىشود . هرچند براى يهودى يا نصرانى يا در راه ديگرى وصيت كند . . . . باب 58 جواز واگذار شدن مصرف وصيت به وصى 720 - ( 1 ) جعفر بن عيسى گويد : « به امام رضا عليه السلام نوشتم : شخصى بخشى از ثلث خود - از محصولات يكى از مزرعه‌هايش - را به وصى خود وصيت كرد كه ( نيمى از ) آن را هر سال در كارهاى معينى - كه از آنها نام برد - مصرف كند و با باقيمانده ثلث هر كارى كه مىخواهد و صلاح مىداند انجام دهد . وصىّ كارهايى را كه موصى معين كرده بود انجام داد و دربارهء بقيه آن گفت : در هر سال به فلانى فلان مبلغ مىپردازم ( و به فلانى فلان مبلغ و . . . ) و فلان مبلغ براى حج و هر سال فلان مبلغ صدقه مىدهم .